Rob Selder, geboren 1960 in Den Haag, de stad waar hij woont en werkt, laat zich graag inspireren door alles wat hij ziet en meemaakt op een van zijn reizen. Stil genietend van adembenemend landschap met ontelbare tinten bruin in de Mekong rivier in Laos of groen in de Colombiaanse heuvels. Het cafeetje bij Parque Bolivar in Medellin, waar hij dan zijn ochtendkoffie drinkt is een ideale plek om te observeren. In de avonden bevolken de straten in deze buurt zich met arme drommels, lijmsnuivers, een enkele prostituee, schooiertjes en meer kansarmen. Overdag komen daar de werkende en winkelende mensen bij. En de lorrenboer, zijn volgehangen kar tot stilstand brengend voor het café. Hij krijgt lege jerrycans van tomatenketchup mee. Genoeg te zien om een derde kopje koffie te bestellen.

Ongetwijfeld heeft ook de muziek invloed op zijn schilderwerk en met name het werk van Bob Dylan waar hij sinds 1975 naar luistert.

Een uurtje hardlopen over het strand langs zee waar harde wind de golven opstuwt, honderden meeuwen met hun snavels tegen de wind in zitten te zitten en een strandjutter zich bukt om een schepje op te rapen.

Vaak heeft Rob geen duidelijk, vooropgezet idee over een nieuw werk en brengt hij op het doek een willekeurige kleur aan als eerste laag. Vervolgens onstaat er bij het opzetten van een volgende kleur iets waarmee hij verder kan. Abstracte vormen laten zich combineren met meer figuratieve, in veelal een bonte schakering van kleuren. De aanschouwer van het werk kan er zelf gedachten bij vormen want niets staat vast.